Als ik op woensdagmiddag mijn laptop dichtklap, heb ik zelden zin in denderende beats of de strijd om een duur ligbed. Iedereen denkt dat dit eiland één grote discotheek is, maar als je de juiste afslagen kent, vind je hier nog steeds een heerlijke stilte.
Zelf zoek ik die rust op om even op te laden, meestal in het noorden of op een rotspunt waar de gemiddelde feestganger niet komt. Laat de massa maar lekker in het zuiden zitten; ik neem je mee naar mijn favoriete luwtes.
Ontsnappen rond Santa Agnès
In de vallei van Santa Agnès lijkt de tijd stil te staan. Terwijl het zuiden bruist van de drukke beachclubs, rijd je hier tussen de amandelbomen en droge steenmuren. Ik kom er graag vroeg in de ochtend met een kop koffie. Geen harde muziek, wel het geluid van de wind. Wandelen door deze vallei geeft je het gevoel van een heel ander eiland. Buiten het drukke amandelbloesemseizoen om ontmoet je hier op de smalle paden vrijwel niemand.
De verborgen baai Es Portixol
Als je echt stilte zoekt, moet je er wat voor over hebben. Es Portixol is zo’n plek die je dwingt te vertragen. Je komt er niet met de auto; het is een flinke afdaling via een rotsachtig wandelpad. De beloning is een cirkelvormige baai met vissershutjes en helder water. De steile terugweg schrikt veel mensen af. Neem voldoende water en goede schoenen mee. Beneden is het puur, stil en heerlijk rustig om uitgebreid te zwemmen.
Punta Galera in de ochtend
Punta Galera staat bekend om zonsondergangen, en dan kan het er behoorlijk druk worden. Ga er eens naartoe als de zon net opkomt. De platte rotsformaties liggen er dan verlaten bij en de stilte is bijna tastbaar. Je zit er op een natuurlijk terras van steen te kijken naar de golven. Zelf neem ik op die ochtenden mijn laptop mee voor wat schrijfwerk. Probeer dat een keer in plaats van een hele ochtend je kater uit te slapen.
Ruige kliffen bij Cala Llentrisca
Rondom Cala Llentrisca vind je een ruig stuk kustlijn waar je nauwelijks een mens tegenkomt. Het smalle pad langs de kliffen slingert door de dennenbossen en biedt weidse uitzichten over zee. Hier ervaar je de ongerepte kant van Ibiza. Ik wandel deze route graag aan het einde van de middag als de hitte zakt. Neem de tijd om op een rotspunt te zitten; je hoort alleen het ruisen van het water diep beneden je in de diepte.
De vergeten Morna-vallei
Het binnenland van de Morna-vallei is ideaal voor wie de bewoonde wereld wil ontvluchten. Tussen de heuvels liggen oude boerderijen verscholen achter knoestige olijfbomen. Er lopen diverse onverharde weggetjes waar je uren kunt rondstruinen zonder iemand tegen te komen. Als ik het werk op de zaak zat ben, pak ik hier de benenwagen. Geen verkeer, geen schermen, alleen de geur van dennenaalden en rozemarijn. Een betere manier om je hoofd te legen is er niet.