Als ik op mijn terras werk en de laptop rond twee uur dichtklap, schuif ik graag aan voor een simpele lunch. Ensalada payesa is voor mij de manier om Ibiza echt te proeven. Dit is een klassieke boerensalade van gekookte lokale aardappels, geroosterde paprika, ui en goede olijfolie. Geen gedoe, maar eerlijk eten dat schreeuwt dat je op het eiland bent.
Eten is hier nooit zomaar brandstof tussen het werken en de avond. Zo'n salade maakt van een rustige middag een moment waarop de dag pas echt goed wordt.
De kracht van lokale ingrediënten
Het geheim van ensalada payesa zit in de eenvoud. De lokale Ibiza-aardappel heeft een unieke, zoete smaak en een heel stevige structuur. Samen met geroosterde paprika, verse tomaten en soms gedroogde vis zuigt de aardappel de olijfolie goed op. Als ik dit bestel bij zo'n klein dorpsrestaurant, vraag ik vaak naar de herkomst. Meestal komen de groenten die ochtend rechtstreeks van het land uit de buurt. Dat no-nonsense karakter van het eiland proef je hierin echt meteen terug.
Geen overvol middagprogramma
Mijn ritme op het eiland is overzichtelijk. Rond twee uur schuif ik aan, bestel een bord salade met brood en neem de tijd. Geen gehaast, want na zo’n Spaanse lunch moet je niets meer inplannen. Een overvol programma verpest de beleving van goed eten. Ik laat de middag liever op me afkomen. Soms rij ik naar een baai, soms klap ik de laptop nog even open op een terras. Pas bij zonsondergang beslis ik wat de avond brengt.
Zoek de dorpsrestaurants op
Voor hippe tenten ben ik best te porren, maar voor een ensalada payesa ga ik liever het binnenland in. Zoek de plekken waar de lokale bevolking op houten stoelen buiten zit. Daar staat het gerecht vaak gewoon als daghap op een bord gekalkt. Bij bekende zaken reserveer ik vooraf, maar in dorpen wandel ik spontaan binnen. Vraag gerust aan de bediening wat de keuken die dag het liefst maakt. Vaak krijg je dan de beste versie voorgeschoteld.
Combineren met een binnenlandroute
Ik maak van zo’n maaltijd het liefst het middelpunt van mijn dag. Koppel een goeie lunch aan een mooie autoroute langs boerderijen en lokale markten. Als je eerst door het rode landschap rijdt en ziet waar de gewassen groeien, smaakt die salade daarna dubbel zo goed. Het eten wordt zo een heel logisch onderdeel van je dag in plaats van een losse reservering. Neem onderweg ruim tijd en beleef het eiland soepel op een heel ontspannen manier.
Eerlijke eenvoud op je bord
Op menukaarten zie je soms gekke varianten voorbij komen, met fabrieksdressings en ingevlogen spullen. Zonde. De traditionele versie heeft weinig opsmuk nodig. Goede olijfolie, zeezout en een drup azijn tillen de smaken op. Het herinnert me er altijd aan dat Ibiza ooit een arm boereneiland was waar men kookte met de oogst van het land. Die pure benadering past mij wel. Eenvoudig, doeltreffend en vol smaak. Dat is pas echt genieten op het terras.